1% PODATKU
Zwracamy się do Państwa z prośbą o wsparcie naszych podopiecznych.

Przekaż swój 1% podatku na rzecz Schroniska dla Bezdomnych Zwierząt w Dyminach.


KRS 0000261249

Stowarzyszenie "Arka Nadziei"
Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Dyminach


1% podatku - KRS 0000261249 - Stowarzyszenie 'Arka Nadziei' Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w Dyminach
JESTEŚMY NA:
NASI DARCZYŃCY:



Uwaga! Kleszcze!


KLESZCZ  jest pasożytem należącym do grupy pajęczaków o wielkości kilku milimetrów, samice kleszcza po nassaniu krwią osiągają długość nawet ponad 1 cm. Na terenie Polski występuje około 20 gatunków kleszczy, najbardziej znanym gatunkiem jest kleszcz pastwiskowy (Ixodes ricinus). Do zarażenia dochodzi w parkach, lasach, ogrodach, skwerach i na łąkach, najwięcej kleszczy bytuje jednak na obszarach przejściowych między dwoma rożnymi typami roślinności. Dlatego tak ważna jest profilaktyka. Musimy ochronić naszych podopiecznych przed zarażeniem się  chorobami odkleszczowymi, o których będzie mowa w dalszej części tekstu.

Jedną z bardziej powszechnych metod odstraszania kleszczy od naszych podopiecznych, są krople, które można dostać u lekarza weterynarii lub sklepie zoologicznym. Kropelki wcieramy w skórę zwierzęcia, w miejscy, do którego nasz pupil nie ma dostępu (np. na kark). Produkty tego typu eliminują większość kleszczy wgryzionych w skórę w ciągu 24-48 godzin od zaaplikowania. Ponadto, tworzą na skórze zwierzęcia warstwę ochronną skutecznie zabezpieczając przed ponowną inwazją kleszczy do 4 tygodni.

Dość powszechne są również obroże, które mają za zadanie zniechęcić pasożyty do wbijania się w skórę zwierzęcia. Na rynku dostępne są obroże działające nawet 8 miesięcy. Produkt wykazuje długotrwałą skuteczność bójczą  i odstraszającą Produkty tego rodzaju wykazują skuteczne działanie przeciwko larwom, nimfom i dorosłym osobnikom kleszczy. Najlepiej gdy obroża jest zakładana przed początkiem sezonu występowania pcheł lub kleszczy.

Od niedawna dostępne są również tabletki na kleszcze.

 

CHOROBY ODKLESZCZOWE:

BORELIOZA – rozpoznanie tej choroby jest dość trudne ze względu na brak swoistych objawów, jednak badanie krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego pozwala zidentyfikować chorobę. To choroba wielonarządowa, mogą na nią cierpieć koty, psy oraz ludzie. Przenoszą ją kleszcz pospolity i kleszcz łąkowy, ok. 60% kleszczy zarażonych jest tą chorobą.

 

Chorobę wywołują bakterie należące do rodziny krętków. Do organizmu dostaje się wraz ze śliną kleszcza. W krótkim czasie namnaża się w organizmie żywiciela i wraz z krwią przenosi się do poszczególnych organów (atakuje stawy, nerki oraz czasem mózg). Borrelia zwykle usadawia się w tkance łącznej. W zajętych przez borrelie narządach dochodzi do stanu zapalnego i niszczenia tkanek.

 

Objawy choroby nie są często jednoznaczne. Często występuje silny odczyn zapalny stawów, który powoduje problemy podczas poruszania się psa. Zaatakowane stawy są gorące i bolesne, pies ma wysoką gorączkę, jest apatyczny. Może też wystąpić powiększenie węzłów chłonnych. Jeśli doszło do tego, że bakteria zaatakowała również układ nerwowy może dochodzić do zaburzeń neurologicznych. Często występuje także zapalenie nerek.

 

BABESZJOZA (piroplazmoza) – babeszjozę przenoszą: kleszcz łąkowy, kleszcz psi, kleszcz pospolity. Choroba ta wywołana jest przez pierwotniaka Babesia Canis.

 

Choroba ta charakteryzuje się rozpadem krwinek czerwonych. Typowe objawy babeszjozy u psów to: gorączka (40-41o), osłabienie, apatia, powiększenie węzłów chłonnych, wymioty, biegunka, zażółcenie, bladość śluzówek, problemy z oddawaniem moczu, mocz o brązowym zabarwieniu, hemoliza krwi oraz krwiomocz, niewydolność oddechowa i krążeniowa, zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Zwykle choroba ta ma przebieg gwałtowny, w postaci nadostrej prowadzi do śmierci w ciągu 24-48 godz. od chwili wystąpienia pierwszych objawów. Wczesne rozpoznanie daje dobre rokowania. Chorym psom podaje się w iniekcji preparaty przeciwpierwotniacze, które działają na pasożyty. Podaje się również preparaty wspierające funkcje nerek, osłaniające wątrobę, oraz antybiotyki i sterydy.

 

ERLICHIOZA – jest to choroba rzadko diagnozowana. Może występować w postaci ostrej (śmierć następuje wtedy bardzo szybko) oraz przewlekłej.

Okres wylęgania jest zmienny i waha się od kilku dni do wielu tygodni. Pierwsze symptomy obserwuje się zazwyczaj po ok. 7 dniach od zarażenia. Występują zróżnicowane objawy kliniczne. Niektóre psy pozostają tylko nosicielami, nie posiadając żadnych objawów tej choroby, u innych można zaobserwować: przygnębienie, gorączkę, obrzęki kończyn i moszny, niechęć do poruszania się, wybroczyny na błonach śluzowych. Spadek wagi ciała, drżenie mięśni, zmiany na pyszczku podobne do opryszczki.

 W terapii erlichiozy stosuje się antybiotyki. Leczenie powinno trwać ok. 2-3 tygodni. Podawane są również witaminy oraz środki przeciwzapalne. W przypadku postaci ostrej konieczne jest przeprowadzenie transfuzji krwi, a także podawanie preparatów krwiotwórczych.

TEILERIOZA – wśród objawów teileriozy psów są: gorączka brak apetytu, osłabienie, hemoglobinuria, przyspieszenie tętna i oddechów, sporadycznie objawy nerwowe i objawy ze strony przewodu pokarmowego.

Podobnie jak w babeszjozie, tak i w przypadku teileriozy dochodzi do rozwoju niedokrwistości o podłożu immunologicznym. Może tez dojść do zapalenia kłębuszków nerkowych co w konsekwencji może doprowadzić do niewydolności nerek. Występuje powiększenie węzłów chłonnych, wątroby i śledziony, bladość błon śluzowych oraz odwodnienie. Badanie morfologiczne krwi wykazuje małopłytkowość, niedokrwistość, a w badaniu biochemicznym wzrost stężenia mocznika i kreatyniny.

HEPATOZOONOZA – choroba wywołana przez pierwotniaka Hepatozoon canis, który może pasożytować komórkach organizmu psa, m.in. w śródbłonku naczyń wątroby, śledziony oraz szpiku. Do zakażenia dochodzi poprzez zjedzenie kleszcza (wszystkie rodzaje kleszczy występujące w Polsce) przez próbujące je wydobyć z ciała psy. Inkubacja choroby trwa od 2 do 4 tygodni, jednak hepatozoonoza w postaci subklinicznej może trwać latami. Choroba objawia się: powiększeniem węzłów chłonnych, gorączką, utratą apetytu, apatią oraz zaburzeniami okrywy włosowej (zmatowieniem sierści).

 Choroba ma charakter nawrotowy. Nasilenie objawów jest bardzo zmienne, przypadki ciężkie mogą prowadzić do śmierci. Rozpoznanie choroby jest bardzo trudne. Pasożyty można zauważyć w leukocytach dopiero po ustaniu objawów klinicznych.

.